Akunin Boris - Pory Roku.pdf

(2316 KB) Pobierz
Anna Borisowa
(
Boris Akunin
)
Pory roku
Tłumaczenie Katarzyna Maria Janowska
Ale kto może się łudzić, aby go kiedy zrozumiano?
Umrzemy wszyscy nieznani. Oto ostatnie słowo kobiet i
autorów”.
Honoré de Balzac
W
IOSNĄ
W
IERA
– „Poryroku”? – Chłopak siedzący w kasie powtórzył
nazwę jako jedno słowo, z akcentem na ostatniej sylabie.
C’estpas loin. Vouz allez tout droit. Puis vous tournez
légérement a gauche, et apres c’est affiche'... De rien.
[1]
Powiedział też (Wiera ze swoim kulejącym
francuskim dopiero po chwili zrozumiała, co znaczy
reflet
de soleil):
– Jednak są piękne kobiety na świecie. Ależ pani ma
uśmiech. Jak słoneczny zajączek. Pewnie nigdy nie
nachodzą pani smutne myśli.
– Nigdy, przenigdy – roześmiała się Wiera,
przysłuchując się wewnętrznemu tykaniu.
Francuzów nie bez przyczyny uważa się za mistrzów
świata w prawieniu komplementów. Przecież wcale jej nie
podrywa. To nie miałoby sensu. Ona zaraz wsiądzie do
samochodu, odjedzie i więcej się nie spotkają. Po prostu
wprawił ją w dobry nastrój. Bezinteresownie.
Tykanie było ciche, rytmiczne. Wystarczy założyć
słuchawki, włączyć muzykę i nie będzie go słychać. Nie
ma się czym niepokoić. Wszystkiemu winne lot i
perspektywa jazdy samochodem.
Wiera miała prawo jazdy dopiero od pół roku i wciąż
jeszcze stresowała ją rola kierowcy. A co dopiero na
nieznanej trasie, w obcym kraju.
Za kierownicą wylądowała za sprawą Bierzina.
Zgłoś jeśli naruszono regulamin