Mężczyzna
- analizuje sytuację bardziej rozumowo
- dostrzega bardziej ogólne problemy
- jest bardziej stały emocjonalnie
- ocenia siebie przez pryzmat osiągnięć
- w erotyce bardziej reaguje na bodźce wzrokowe
Kobieta
- reaguje bardziej emocjonalnie
- bardziej dostrzega konkretnego człowieka
- bardziej ulega nastrojom
- ocenia się w kategoriach estetycznych i moralnych
- bardziej reaguje na bodźce słuchowe
M. - małżeństwo / małżeństwa
m. - małżonkowie
1..Osoba ludzka stworzona na obraz boży jest równocześnie istotą cielesną i duchową. Dusza ludzka jest elementem ożywiającym ciało, jest bezpośrednio stworzona przez Boga i jest nieśmiertelna (-> istotne elementy duszy). Ciało człowieka jest ciałem ludzkim właśnie dlatego, że ożywia je dusza duchowa. Cała osoba ludzka jest przeznaczona by stać się w Ciele Chrystusa świątynią Ducha. Ciało nie jest tylko „opakowaniem” dla duszy, ale też istotnym wymiarem człowieczeństwa. Piękno czy upośledzenie ciała nie decydują o wartości człowieka. Powody, dla których Kościół otacza ciało szacunkiem:
- wcielenie Syna Bożego
- troska Jezusa o ciało ludzi chorych i cierpiących
- ponieważ ciało doświadczy daru zbawienia
2. Małżeństwo to przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia i miłości. M. jest skierowane ze swej strony i natury dla dobra małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomków.
3. Sakrament małżeństwa zawiązuje się przez wyrażenie nieodwołalnej osobistej zgody, przez którą małżonkowie wzajemnie się sobie oddają i przyjmują. Czynią to w obecności kapłana i świadków.
4. Przymioty małżeństwa: Każde prawdziwe M. jest:
-Jedno tzn. między jednym mężczyzną i jedną kobietą
-Święte, czyli wiążące człowieka z Bogiem i Jego zamiarem względem człowieka, aby człowiek w małżeństwie uświęcał siebie i świat
-Nierozerwalne, ponieważ Bóg ich połączył i tylko Bóg może ich rozdzielić
5.W Kościele Katolickim sami małżonkowie jako szafarze łaski Chrystusa udzielają sobie nawzajem sakramentu małżeństwa, wypowiadając wobec kapłana i świadków swoją zgodę i słowa przysięgi małżeńskiej.
6. Sakrament M. powinien być zawierany podczas mszy św. Przed złożeniem przysięgi małżeńskiej nowożeńcy wyrażają wobec Kościoła zgodę w trzech ważnych sprawach
-Że dobrowolnie i bez żadnego przymusu chcą zawrzeć związek
-Że chcą wytrwać w nim w dobrej i złej woli, aż do końca życia
-Że chcą z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo
Sam akt zawarcia M. dokonuje się przez złożenie przysięgi i jest potwierdzany nałożeniem obrączek
7. Miłość małżeńska posiada charakterystyczne cechy i ma spełniać właściwe dla niej wymogi. Jest to miłość:
-Zmysłowa i duchowa, miłość ta ma poprzez codzienne trudy ciągle wzrastać, aby m. razem osiągnęli doskonałość
-Pełna, jest się w niej całym dla drugiej osoby dzieląc między sobą wszystko
-Wierna i wyłączna, aż do końca życia. Choćby wierność napotkała trudności, nie można jej uważać za niemożliwą
-Płodna, która nie wyczerpuje się we wspólnocie małżonków, ale zmierza ku swemu przedłużeniu i wzbudzeniu nowego życia
8. Wierność małżeńska: Miłość małżeńska musi być trwałą, nie może być tymczasowa. Wzajemne oddawanie się sobie i dobro dzieci wymaga wierności małżeńskiej. Wierność w ścisłym znaczeniu wyraża się w niepodejmowaniu kontaktów płciowych z osobą trzecią. Kontakty takie noszą znamiona zdrady małżeńskiej. Wierność jest wyrazem miłości do współmałżonka i szacunku do życia płciowego. Ślubem wierności m. zobowiązują się do poszanowania przykazania VI i IX.
9. Uczciwość małżeńska: przez uczciwość rozumie się prawość, rzetelność i sumienność w postępowaniu. Dotyczy to wszystkich relacji osobowych a w sposób szczególny współżycia płciowego. Nie może być ono narzucone współmałżonkowi bez liczenia się z jego stanem oraz z jego uzasadnionymi życzeniami. Małżonkowie nie powinni odmawiać sobie współżycia bez słusznego powodu. Ślubem uczciwości przyrzekają sobie, że ich współżycie będzie zgodne z porządkiem moralnym, z uszanowaniem swej ludzkiej godności i odpowiedzialnym planowaniem poczęć.
10. Podpisana 28.07.1993r. a ratyfikowana 25.03.1998r. umowa konkordatowa pomiędzy Stolicą Apostolską a RP stwarza narzeczonym zawarcie małżeństwa kanonicznego, które może wywołać skutki cywilne. Aby małżeństwo miało skutki cywilne muszą być spełnione trzy warunki:
-Pomiędzy stronami nie zachodzą przeszkody w prawie polskim
-Przy zawieraniu małżeństwa strony zgodnie złożą oświadczenie woli o tym, że chcą poprzez slub kościelny uzyskać także skutki cywilne
-Fakt zawarcia małżeństwa został wpisany do aktu stanu cywilnego w terminie 5 dni od dnia zawarcia
11. W KK nie ma rozwodów, ponieważ M. jest nierozerwalne. M. przedstawia i urzeczywistnia tajemnicę nierozerwalności Chrystusa z Kościołem (Ef 5, 21-32). W bardzo trudnych sytuacjach małżeńskich prawo kanoniczne zezwala, aby m. zamieszkali oddzielnie (separacja). Separacja nie daje jednak żadnemu z nich prawa do zawarcia innego M. Rozwód cywilny nie wpływa z żaden sposób na trwałość związku sakramentalnego (1 Kor 7, 10-11). KK nie dopuszcza również unieważnienia ważnie zawartego i dopełnionego M. możliwe jest stwierdzenie nieważnie zawartego M. z powodu istnienia przeszkód małżeńskich:
a) istnienie w chwili zawierania M. przeszkody zrywającej od której nie uzyskano dyspensy: niemoc płciowa, węzeł małżeński, pokrewieństwo w lini prostej lub ustawowe, brak wieku, przeszkoda powinowactwa, święceń i ślubów, występku, uprowadzenia
b) są to wady i braki odnoszące się do zgody małżeńskiej: brak dostatecznego używania rozumu, brak rozeznania co do praw i obowiązków małżeńskich, brak wystarczającej wiedzy o małżeństwie, błąd co do osoby i przymiotów osoby, podstepne wprowadzenie w błąd, przymus i bojaźń
c) brak formy kanonicznej
Mienta89