1989 - Polska i Wspólnota Europejska podpisały umowe w sprawie handlu i współpracy gospodarczej
1991 - Polski Rząd powołał w styczniu Pełnomocnika do Spraw Integracji Europejskiej oraz Pomocy Zagranicznej, w listopadzie Polska została przyjęta do Rady Europy, zaś w grudniu podpisano Układ Europejski o stowarzyszeniu Polski ze Wspólnotami Europejskimi oraz ich państwami członkowskimi. Utworzono Grupę Wyszehradzką i Trójkąt Weimarski.
1992 - w marcu weszła w życie umowa przejściowa, zaś w lipcu Sejm upoważnił Prezydenta RP do ratyfikacji Układu Europejskiego. Polska stała się członkiem CEFTA (Środkowoeuropejskiej Strefy Wolnego Handlu)
1993 - w maju Polska uzyskała status partnera stowarzyszonego Unii Zachodnioeuropejskiej UZE, w październiku Prezydent ratyfikował Układ Europejski.
1994 - wszedł w życie Układ Europejski i Polska złożyła oficjalny wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej.
1995 - opublikowano Białą Księgę przygotowania krajów Europy Środkowej i Wschodniej do integracji z Rynkiem Wewnętrznym Unii Europejskiej. Polska stałą się członkiem Światowej Organizacji Handlu.
1996 - Utworzony został Komitet Integracji Europejskiej. Polska członkiem OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju).
1997 - Ogłoszono Narodową Strategie Integracji
1998 - w marcu rozpoczęły się negocjacje o członkostwo Polski w UE i przyjęto Narodowy Program Przygotowania Polski do Członkostwa w UE
1999 - Polska stała się członkiem NATO. Przekazywanie kolejnych stanowisk negocjacyjnych w trzech pakietach. Rząd ogłosił gotowość zakończenia przygotowań do członkostwa w UNII Europejskiej z dniem 1 stycznia 2003 roku

Główne cele gospodarki UE :
wzrost gospodarczy
podniesienie standardu życia obywateli
spójność ekonomiczna i społeczna

jedność rynkowa (jednolite ceny )
preferencje dla produktów unijnych
solidarność finansowa (wspólna odpowiedzialność państw Unii za wszelkie koszta)

Koszty to przede wszystkim czasochłonne zmiany jakie musimy wprowadzić w naszej gospodarce , finansach , ochronie środowiska , rolnictwie oraz prawach konsumenta.

1951: Sześć krajów założycielskich ustanawia Europejską Wspólnotę Węgla i Stali

1957: Na mocy Traktatu Rzymskiego powstaje wspólny rynek

1973: Wlk Brytania Dania Irlandia

1979: Odbywają się pierwsze bezpośrednie wybory do Parlamentu Europejskiego

1981: Grecja

1986: Hiszpania i Portugalia

1993: Traktatem z Maastricht ustanawia się Unię Europejską

1995: Unia liczy już 15 członków

2002: Do obiegu wchodzą banknoty i monety euro

2004: Do Unii dołącza dziesięć kolejnych krajów

Historia Unii Europejskiej - ojcowie Europy

Konrad Adenauer - pierwszy kanclerz Niemiec po wojnie, współtwórca idei zjednoczonej Europy.

Jacques Lucien Delors - przewodniczący Komisji Europejskiej w latach 1985-1995. Wzmocnił jej rolę i był jednym z twórców ścisłej integracji Europy.

Helmut Kohl - kanclerz Niemiec w latach 1982-98, jest uważany za ojca zjednoczenia Niemiec w 1991 r.

Robert Schuman - współtwórca idei powowłania Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Minister spraw zagranicznych Francji w latach 1948-1952.

Winston Churchill - premier Wielkiej Brytanii w czasie II wojny światowej. Sugerował powołanie Stanów Zjednoczonych Europy.

Alcide de Gasperi - premier Włoch w latach 1945-53, współautor i realizator koncepcji integracji europejskiej, współinicjator utworzenia w 1949 r. Rady Europy i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Francois Mitterrand - prezydent Francji w latach 1981 -1995, zwolennik ścisłej integracji europejskiej.

Paul Henri Spaak - premier Belgii, przewodniczący Zgromadzenia EWWiS, Sekretarz Generalny NATO, współtwórca Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Etiene Davignon - belgijski polityk i finansista, członek zarządów wielu międzynarodowych koncernów, odegrał ważną rolę w umocnieniu pozycji Komisji Europejskiej.

Charles de Gaulle - prezydent Francji w latach 1959-69, francuski bohater narodowy, zwolennik Europy ojczyzn i ograniczania roli Stanów Zjednoczonych na kontynencie.

Jean Monnet - jeden z "Ojców Założycieli" zjednoczonej Europy, współautor koncepcji powołania Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, pierwszy przewodniczący jej organu wykonawczego - Wysokiej Władzy.