1. Smukłość
Jest to iloraz wysokości drzewa w [m] do jego grubości w [cm]. Najczęściej tą grubością jest średnica mierzona na wysokości 1,3 m (pierśnica)
Produkcyjność drzewostanu to sumaryczna produkcja przeliczona na 1 ha i 1 rok.
2. Sposób hydrostatyczny Ciało zanurzone w cieczy traci pozornie tyle na swym ciężarze, ile waży ciecz wyparta przez to ciało (prawo Archimedesa)
3. Czynnik zadrzewienia, zadrzewienie, leśn. iloraz rzeczywistej miąższości drzewostanu na 1 ha i miąższości tablicowej, odczytanej dla danego gat., wieku i bonitacji siedliska.
4. Paradoks ksylometryczny
· Zjawisko paradoksu ksylometrycznego może wystąpić tylko wówczas, kiedy wzór zastosowany do określania miąższości bryły da błędy ujemne.
· Dla bryły dłuższej będzie to większy błąd ujemny.
· Miąższość górnej części strzały nie należy określać z różnicy miąższości całości i części dolnej.
· Zjawiskiem paradoksu ksylometrycznego można wyjaśnić „nadwyżki” na składnicach manipulacyjnych.
5. v wg tab. Tramplera
1) Pomiar pierśnic drzew w drzewostanie lub na powierzchni próbnej
2) Określenie pierśnicy drzewa centralnego (drzewo centralne leży w stopniu grubości, w którym znajduje się 30- procentowe drzewo, licząc od najgrubszego stopnia grubości).
3) Określenie wysokości drzewa centralnego (pomiar wysokości kilku drzew o pierśnicy drzewa centralnego i obliczenie średniej arytmetycznej z pomierzonych wysokości)
4) W tabeli jednolitych krzywych wysokości dla danego gatunku drzewa w stopniu grubości szukamy wysokości najbardziej zbliżonej do wysokości drzewa centralnego. Po odnalezieniu tej wysokości odczytujemy w wierszu, w którym ona leży, właściwą taryfę.
5) Odsyłam do wykładu 7 strona 21-22
6. Przyrost wysokości drzewa stojącego (obstawiam ,że chodzi o metody z opisem)
a) Bezpośredni pomiar wysokości Zh = H – h
b) Sposób Gieruszńskiego Zh = Zd * h/d
Sposób charakteryzuje się bardzo małą dokładnością, a błędy dla poszczególnych
drzew mogą przekraczać 200% rzeczywistego przyrostu wysokości.
c) Zastosowanie przyrostu przeciętnego Zh = n*h/w
Wiek kulminacji przyrostu przeciętnego wysokości jest bardzo zmienny.
U drzew rosnących w normalnych warunkach dla gatunków światłożądnych (Mo, Brz,
So) kulminacja występuje w I lub II klasie wieku. Bardzo zmienny jest wiek kulminacji u gatunków cienioznośnych (Jd, Św.). W sprzyjających warunkach kulminacja występuje w II kl. wieku, w warunkach niesprzyjających wiek ten może przekraczać 100 lat
d) Wykorzystanie tablic zasobności
e) Wykorzystanie wzorów empirycznych
H= (W/27,5107 +0,72489W)2 * B
H- wysokość górna
W- wiek d-stanu
B- numer szeregu rozwojowego
So 95 lat o wysokości 25 m; określić przyrost wysokości za okres 5-letni
Obliczenia:
1.Przekształcamy wzór i wyliczmy B otrzymując wartość 25,7m
2.We wzorze podstawowym za wiek przyjmujemy 90 lat a za B 25,7 stąd H=24,2m
3.Obliczmy różnicę 25-24,2=0,8m
4.Przyrost wysokości za okres 5 lat wynosi 0,8m
7. Procentowy czynnik kory
8. Wzór Breymanna
Przyrost miąższości drzewa stojącego można określić wzorem zaproponowanym przez Breymanna:
Zv= V * [(2*Zd / D) + (Zh / H )]
V- miąższość drzewa dla końca okresu
Zd- n-letni przyrost pierśnicy (n – długość okresu)
D- pierśnica drzewa
Zh- n-letni przyrost wysokości
H- wysokość drzewa
Przy stosowaniu wzoru Breymanna należy miąższość drzewa określić jednym z wcześniej poznanych sposobów pomiaru miąższości drzewa stojącego, np. za pomocą tablic miąższości. Miąższość ta dotyczyć może grubizny drzewa, całego drzewa, miąższości strzały w korze lub bez kory. Otrzymamy wówczas odpowiedni przyrost miąższości grubizny drzewa, całego drzewa, strzały w korze lub bez kory. Przyrost pierśnicy dotyczy najczęściej samego drewna, a wówczas we wzorze Breymanna należy stosować pierśnicę bez kory.
10. Zadanie do liczenia (było coś z blaszką Bitterlicha)
G= A*K*N
A- wielkość d-stanu
N- liczba drzew nie mieszczących się w szczerbince
K- współczynnik, cechujący stałą dla danej listewki
K=2500* (a2/ b2)
a- szerokość szczerbinki
b- długość listewki
rzabqa